Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Ελληνική τηλεόραση (2)

Θυμάστε τον Δεκέμβρη του 2008; Θυμάστε που επειδή ένας κάφρος έκανε την πουστιά την πλήρωσαν όλοι οι αστυνομικοί; Θυμάστε πόσοι γελοίοι έβγαιναν στην τηλεόραση και παρακινούσαν τα μικρά να προβαίνουν σε πράξεις βίας κατά πολιτών και αστυνομικών;



Η δύο πιο χαρακτηριστικές περίπτωσεις από αυτούς ήταν ο παρανοϊκός γκεμπελίσκος ο Λαζόπουλος και το πολιτικό σίχαμα ο Αλαβάνος. Έβγαινε που λέτε ο γκέμπελς και έλεγε να συνεχίσουν να τα σπάνε και να τα καίνε και το άλλο το σίχαμα προσπαθούσε να δικαιολογήσει «το παιδί με την πέτρα».







Ξέρεις πως ένιωθα εκείνες τις ημέρες γαμημένε Λαζόπουλε και ξεκωλιασμένε Αλαβάνε επειδή έχω μπαμπά αστυνομικό; Σαν εβραιόπουλο στην ναζιστική Γερμανία! Να μου λέει η η μάνα μου να προσέχω όταν θα βγαίνω έξω μόνο και μόνο για αυτόν τον λόγο. Και εγώ να λέω στον μπαμπά μου να παραιτηθεί από την δουλειά του γιατί φοβόμουν για την ζωή του...



Και πάει αυτός ο γκέμπελς που λέτε, που δεν έχει ίχνος ντροπής μέσα του και πιάνει στο βρομόστομα του, τους νεκρούς της Μαρφίν. Που πήγαν τα πουστράκια οι κουκουλοφόροι, αυτούς που ο γκέμπελς τους έγλυφε τα αρχίδια και τους προστάτευε ιδεολογικά, και έκαψαν ζωντανή έγκυο γυναίκα, και μετά έκαναν και πάρτυ στην Νομική για να το γιορτάσουν οι αλήτες. Ιεροσυλία ρε παιδιά.



Λαζόπουλε σκουλήκι, σου εύχομαι σαν σκουλήκι που είσαι, τώρα που θα αλλάξει ο κόσμος εσύ να σαπίσεις στο χώμα και να πηγαίνουν όλοι οι μπάτσοι και οι τραπεζικοί της Ελλάδας, να κατουράνε στον τάφο σου. Το αυτό ισχύει για τον Αλαβάνο, τους σύριζες, την πλειοψηφία των δημοσιοκάφρων και όλα τα κωλοπαίδια τα αναρχίδια που ήθελαν και καλά να φτιάξουν ένα καλύτερο κόσμο μέσα από τον φόβο, το μίσος και την βία. Τα είπα και ξεθύμανα!