Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

...και άλλες gay περιπέτειες!

Mια φορά είχα πάει σε ένα πορνοκινηματογράφο. Βγαίνω έξω και να σου ένας άγνωστος τυπάς να μου φωνάζει «Γεια σου; Τι κάνεις; Με θυμάσαι;».

Φαίνονταν απειλητικός και ενώ ήταν μακριά μου άρχισε να με πλησιάζει. Εγώ του φώναξα δεν σε ξέρω και άρχισα να απομακρύνομαι.Έλα όμως που αυτός συνέχισε να με ακολουθεί. Ε τότε και εγώ άρχισα να τρέχω. Και κάποια στιγμή άρχισε να τρέχει κατά πάνω μου και αυτός.

Εγώ πανικοβλήθηκα μόλις τον είδα να τρέχει και όταν πια με έφτασε άρχισα να φωνάζω ΒΟΗΘΕΙΑ μέσα στους δρόμους της Ομόνοιας... Και να μου λέει με θράσος μετά ότι ήταν και αυτός μέσα στο σινεμά, ενώ δεν ήτανε και ότι ήθελε να του δώσω λεφτά για ποιον λόγο δεν κατάλαβα, αφού μιλούσε κάπως ασυνάρτητα.

Τελικά φτάνω στο μετρό. Του φωνάζει και μια άλλη κυρία Άσε τον άνθρωπο και αυτός την έβρισε.

Τελικά μέσα στο μετρό δεν με ακολούθησε και έτσι την γλίτωσα για άλλη μια φορά από τα χέρια ενός ακόμη παρανοϊκού που με απείλησε. Γιατί έχω πέσει σε πολλούς τέτοιους, όπως είδατε και με τον stalker που με κυνηγούσε...

'Αιντε να δούμε τι άλλο θα μας βρει!

H ζωή μου ήταν ένα συνεχές ροκ που με έκανε πάντα να σηκώνω τα χέρια ψηλά!



Μια φορά σε αυτά τα μέρη επίσης όταν ήμουν 18-19 χρονών θυμάμαι είχα συναντήσει ένα 16χρόνο παιδί που μου έλεγε ότι είχε χάσει και τους δυο γονείς του σε αυτοκινητιστικό αν θυμάμαι καλά και δεν είχε που να μείνει, κοιμόταν στον δρόμο και όταν μου τα έλεγε αυτά εκλαίγα πάρα πολύ. Ήταν εκεί για να βγάλει χρήματα. Αν με θυμηθεί αυτό το παιδί και ζει θα ήθελα πάρα πολύ να το ξανασυναντήσω να δω τι κάνει. Να διώξω τα συννέφα, θα γίνω αγέρι, από όλους όσους συνάντησα στη ζωή μου, έστω και περαστικούς και έχετε υποφέρει.στην δική σας τη ζωή.